Sunday, May 27, 2018   امروز ,   يکشنبه 6 خرداد 1397 خورشیدی

جزئیات مطالب  

   
10 تير 1391
همه با هم زير يك پرچم - جمال درودي

همه با هم زير يك پرچم

جمال درودي

در 25 خرداد بیانیه ای از طرف عده ای از میهن پرستان با عنوان دروغ پردازی و دامن زدن به مسائل تیره ها ی ایران توسط صدای امریکا و بی بی سی را به شدت محکوم می کنیم، انتشار یافت و همانگونه که انتظار می رفت بازتاب بسیار گسترده و موفقیت آمیزی در میان هم میهنان و ایران دوستان داشت و مورد تأید همگان قرار گرفت.

ولی متاسفانه در حاشیه آن تعداد محدودی از خودفروختگان و جدایي طلبان که تنها نامی از ایرانی بودن را یدک می کشند و سر در آخور دیگری دارند، نقاب از چهره کریه خود برداشتند و خصمانه در برابر آن موضع گرفتند و شدید ترین حملات را علیه آن بیانیه با ادبیاتی که خود لیاقت آن را دارند آغاز کردند، که باعث یک دنیا تاسف است از این همه نا سپاسی. اگر امروز هر ایرانی آزاده ای خون بگرید حق دارد. چگونه می توان باور داشت که فرزندان ناخلفی چون آنان برای پاره پاره نمودن مام میهن این چنین چنگ و دندان تیز کرده باشند؟ شرمتان باد ای روبه صفتان، این دم شیر است، با آن بازی نکنید. این شیر ژیان قرنهاست از این بیشه که خانه اوست نگهداری کرده و هزاران سال دیگر پاسداری خواهد کرد. آری شیر، شیراست اگرچه در زنجیر یا قفس باشد. یک غرش او امثال شما لاشخورها وکفتارها را فرسنگ ها ازاین بیشه دور میسازد.

اطمینان داشته باشید که ایرانیان آزاده و میهن دوست این بازماندگان کورش، بابک و فردوسی، چون نیاکان خود از این سرزمین اهورایی پاسداری میکنند و آنرا همچنان سر سبز و خرم و آزاد به آیندگان می سپارند.

همه با هم زير يك پرچماین ایرانی نما ها و پادوهای استعمار سعی بر این دارند که با ایجاد تنش های قومی و پراکندن تخم نفاق، آب را به سود اربابان خود گل آلود سازند و راه را برای تکه تکه کردن ایران هموار سازند. اینان آنچنان از فرهنگ و تمدن ایران بدوراند و نمیدانند که قرنهاست این اقوام درهم آمیخته و تشکیل یک ملت واحد را داده اند.

امروز نمی توان در ایران خانه ای را بیابید که از اقوام مختلف شکل نگرفته باشد. هیچگاه در سازمان ها و تشکیلات سیاسی، ادارای، نظامی، فرهنگی وقوای مقننه و مجریه و قضاییه مسئله ای به نام قومیت مطرح نبوده و نیست.

ارتش ایران تشکیل شده از جوانان یک یک شهرها و روستاهای ایران؛ ازکرد، بلوچ، آذری، خراسانی و گیلک ..... که همه در زیر یک درفش طی قرن ها از تمامیت سرزمینی این مرز و بوم دفاع کرده اند. اگر شما قوم گرایان با تاریخ ایران بیگانه هستید حتما جنگ ایران و عراق را بیاد دارید. آنرا مورد بررسی و تجربه و تحلیل قرار دهید و از خود بپرسید در حالیکه صدام از نژاد عرب بود، پس از حمله به خوزستان چرا قوم عرب زبان در کنار دیگر مردم خوزستان در مقابل آن سرسختانه ایستادگی کردند؟ و چراجوانان از اقوام دیگر از آذری، فارسی، خراسانی، کرد و بلوچ، لر، بختیاری بیاری آنان شتافتند و در کنار هم بدون طرح مسئله قوم گرایی بزرگترین حماسه های میهنی را آفریدند؟

درآن کارزار، خون و آتش آنچه مد نظر بود ایران بود و استقلال ایران و تمامیت سرزمینی آن.

در یکی از نوشتار های این قوم پرستان خواندم:

" به راستی ایران چیست که عده ای فارسی زبان کفن پوشان برای حفظ چار چوب آن با قمه و دشنه و چاقو به جان مردم افتاده اند؟ و برای همچون کشوری تاریخ جعلی می سازند؟ فارس زبانان نظیر شصت تن مجبورند برای ادامه استثمار ملتهای (!) غیر فارس و پروسه ی استعماری خود مدام در صدد جعلیات تاریخی باشند ..."

این لاطائلات بیشتر به جوک شبیه است و از بی سوادی و بی خردی نویسنده آن حکایت می کند و ارزش پاسخگویی ندارد. خوانندگان خود قضاوت خواهند کرد و دراین مدت از این قبیل باده سرایی ها که از مغزهای علیل و بیمارگونه تراوش کرده بسیار دیده و خوانده ایم. حتا جسارت و حقارت و ذلت را به جایی رسانده اند که زیر پرچم اجنبی رفته وآن راجزء افتخارات خود می دانند و چنین می گویند:

" آذریها، ارمنیها و گرجیهای قفقازی با هزار و یک آرزو از ایران جدا شدند. و برای رهایی از شر ایرانی بودن، فرشته نجات خود را یافتند و روس ها به کمکشان شتافتند... عربها، کردها، بلوچ ها، و ترکمن ها درآروزی به دست آوردن شرایط گرجیها و ارمنی ها وآذری های خوشبخت آذربایجان شمالی هستند."

شرمت باد ای فرزند ناخلف که برای اقوام سلحشور و غیور و میهن پرست ایران زمین این چنین آرزویی را داری. یک انسان آزاده و با شرف هزاران بار مرگ را به زیر پرچم بیگانه رفتن ترجیح می دهد و هر گز حاضر نیست زیر بار این ننگ ابدی برود. من نمی دانم اقوام ایرانی که این مرز بوم خانه و کاشانه آنان است، این توهین بزرگ را چگونه پاسخ می دهند. آیا این مردم ستم کشیده و رنج دیده آذری و ارمنی و گرجی که سالیان سال زیر چکمه های قزا ق های روس قرار گرفتند و سپس به پشت دیوار آهنین رفتند این را برای خود افتخار و نوعی آزادی می دانند؟ اگر شما قوم پرستان چنین برداشتی از آذریها دارید بیاد بیاورید یک بار در سال سال 1324 فرقه دموکرات آذربایجان به زعم شما موفق شد نجات بخش (!) آذری ها باشد ولی این مردم میهن پرست و غیورآذربایجان با قیام خود آنان را فراری دادند و بار دیگر در کنار هم میهنان خود قرار گرفتند و به این افتخار کردند، نه به زیر سلطه اجنبی رفتن را جدای طلبان و قوم گرایان از شما می خواهم بیاندیشید و سپس پاسخ دهید، یک ایران پاره پاره شده به نفع چه کسانی است؟

آیا این تنها خواسته استعمار گرایان نیست؟ آیا فکر نمی کنید یک ایران متحد و قدرتمند و مستقل برای منافع آنان درد سر ساز خواهد بود؟ البته یک ایران تکه تکه شده و از هم گسسته برای آنان قابل هضم تر است و درآن شرایط بهتر می توانند همین اقوامی را که شما امروز سنگ آنان را به سینه می زنید یک به یک به زیر سلطه خود در آورند. و با این نتیجه مطلوب برسند تفرقه بیانداز و حکومت کن فرزندان گمراه ایران، اگر هنوز ذره ای وجدان و احساس میهن دوستی و انسان دوستی در وجود خود می بینید بیایید خود را از تعصبات قوم گرایی و تامین خواست بیگانان برهانید. بیاید تخم کین را به دور افکنده و با اتحاد دوستی و برادری دست در دست هم دهیم و بسازیم ایرانی آزاد، آباد و قدرتمند را و افتخار کنیم به ایرانی بودن خویش که بی گمان اینگونه می توانیم به خواست به حق همه ملت ایران یعنی همان دموکراسی و رفاه اجتماعی و آزدی دست یابیم. که این مهم آرزوی یک یک شهروندان و باشندگان این سرزمین است.

پاینده ایران

جمال درودی

عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران

تهران 9 تير 1391

بازدید صفحه: 1505
 



با درود گفت ادب از که اموختی ؟ گفت از پیران میوه خویش نبخشیده با سپاس از قلم توانای «جمال درودی » و نوشته پر مغز ایشان که بعد از مطالعه ان باید اقرار کنم که مسؤلیت محوله به ایشان یعنی«عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران»الحق که حداقل دستخوشی است که باید ایشان را بدان مزین کرد. توجه کنید ایشان نوشته خود را با عنوان «جمال درودی عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران» بپایان برده٬ معولا در تشکلهای سیاسی رسم براین است که اعضای مجرب و کاردان به سمتهای اجرائی گماشته می شوند *تبصره :مورد فوق همچون خیلی از موارد دیگر در این محدوده جغرافیایی قابل اجرا نیست«بدلیل نبود امکانات»حال برای اینکه روز را به بطالت بسر نکرده باشم مجموعه ای از کلمات گهربار بکار رفته در این نوشته را با هم مرور کنیم تا ایندگان بدانند که چه تلاشهایی در جهت همبستگی انجام دادند پدران همه چیز دان ما.بقول معلمهای قدیمی« بچه ها» لطفا با کلمات داخل پرانتز جمله بسازید(خودفروختگان و جدایي طلبان - یدک - سر در آخور دیگری - چهره کریه- فرزندان ناخلف - چنگ و دندان - شرمتان باد ای روبه صفتان - این دم شیر است - ایرانی نما ها- پادوهای استعمار-تخم نفاق-ارتش ایران!!-جنگ ایران و عراق - به راستی ایران چیست؟ لاطائلات- جوک- بی سوادی و بی خردی- ارزش پاسخگویی ندارد- باده سرایی ها- از مغزهای علیل و بیمارگونه تراوش کرده-جسارت و حقارت و ذلت-شرمت باد ای فرزند ناخلف -سال ۱۳۲۴-جدای طلبان و قوم گرایان از شما می خواهم بیاندیشید و سپس پاسخ دهید- هنوز ذره ای وجدان و احساس میهن دوستی و انسان دوستی - تامین خواست بیگانان- بیاید تخم کین را به دور افکنده- بسازیم ایرانی آزاد، آباد و قدرتمند را و افتخار کنیم به ایرانی بودن خویش-دموکراسی و رفاه اجتماعی و آزدی) تبصره: یکی گفت ٬ بخاطر زبان خوش تو و یا راه نزدیکت و یا پولت باید دنبالت بیایم؟ لازم میدانم به جمال درودی یاداور شوم که نمیشود هر بار که مصلحت باشد رگبار فحش را بجانب طرف سرازیر کنیم و امروز که قافیه تنگ امده از حماسه بازپس گیری اذربایجان لاف بزنیم انگار اجنه این مهم را به سرانجام رسانیدند.وقتی بخاطر بغض و کینه و باندبازی حاضربه اتش کشیده شدن قیصریه میشویم باید اینچنین سرانجامی هم گریبانمان را بگیرد.وقتی بخاطر و فقط جهت تضعیف ان دیگری با شیطان همپیمان شویم و درکی از اینده نداشتیم ایا باید دستاورد بهتری را انتظار داشت ؟ تا وقتی نتوانیم به خطا بودن سیاستی که دروازه جهنم را بروی ما گشوده اعتراف کنیم راهی بدهی نمی بریم.فراموش نکنید اعتراف به اشتباه بمعنی تائید و درست بودن گذشته نیست . شعار با هم بودن و همیاری برای نجات کشور را مطرح میکنیم و تا قلم و کاغذی بدست می اید در مذمت گذشته کاغذ سیاه میشود.نمی شود خود را دارای حسن یوسف و صوت داوود بدانیم و بعد از باهم بودن دم بزنیم. یا باید بشیوه هیئتی ادامه داد و دلخوش به این بود که فلانی در عهد بوق حرکتی کرده و بعنوان ورثه به میراث خواری ادامه داده شود و یا طرحی نو انداخته شود همین کینه های قبیله ای است که بهترین ابشخور حرکات گریز از مرکز را باعث میشود اگر هنوز تشخیص دوست و دشمن برایمان مشکل است اگر هنوز معیار سنجش ما نژاد و قبیله دیگران است وای بر ما که جایی میرویم که عرب نی انداخته است یعنی به ناکجا اباد.کسانی که به مراکز ترک اعتیاد مراجعه میکنند باید بعد از هنگام معرفی خود دلیل امدن خود را هم ذکر کنند مثلا بگوییند :من اسمم حمید است و اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر دارم و بعد با کمک جمع سعی در سم زدایی و ترک اعتیاد بکند همین حال سوال اینجاست ایا جمال درودی باور دارد که بدنش مسموم شده ونجاتش فقط در همکاری با دیگران است و یا باز فقط تکرار مصیبت ؟
حميد
حميد گرامي، ايرادهاي شما وارد است. آقاي درودي شخصيت كمي نيست و پرخاشگري ايشان نشانگر خشمي است كه كنشگران سياسي ميهن پرست از وضع موجود دارند. ايشان در واقع احساسات سركوب شده اكثريت مردم ايران را به نمايش گذاشته اند. ولي من موافقم كه ادبيات ما كنشگران سياسي بايد نشانگر خردمندي ما باشد نه احساسات مردم عامي. هرچند اگر گهگاه از زبان آنان سخن نگوييم ميان ما و آنها فاصله مي افتد. من به احساسات و دليل گريز از مركز كم شماري از هم ميهنانمان احترام مي گذارم و دركشان مي كنم كه زندگي كردن در چنين شرايط ناهنجاري بسيار دشوار و طاقت فرسا است، كه در زمان فردوسي و سعدي و حافظ هم به علت فشارهايهاي مذهبي و بي خردي حاكميت آن زمان دشوار بوده. وقتي شما از اين بي عدالتي، فقر و بي احترامي جهاني نسبت به خودتان رنج مي بريد و صدايتان در گلويتان خفه مي شود يا بالاي دار خاموش مي گردد؛ وقتي از سوي ديگر، در آنسوي مرز آزادي و رفاه بيشتري ديده مي شود و شما خود را در اروپاي شرقي زمان شوروي مي بينيد و از بالاي ديوار مشاهده مي كنيد كه مردم چگونه مي زيند، شبانه روز فقط رسانه هاي ديداري آنها و شادي گرايي و زيبايي زيستي آنها را تماشا مي كنيد و حسرت مي خوريد، كار و تلاش آنها را مي بينيد و به بيكاري و فقر خود مي انديشيد، وقتي براي نخستين بار در تاريخ ميهن همه تو را تروريست مي خوانند، چه انتظاري ميتوان داشت؟ ما بايد آنان را كه گرايش به گريز از مركز دارند درك كنيم، زيرا خودمان هم از اين مركر گريزان هستيم، هر چند كه فقط در ذهنمان. آقاي درودي يك از پايدارترين مبارزان سياسي در جبهه ملي هستند كه هيچ مانع و تهديدي ايشان را ايستا نمي كند. او هم خشمگين است، زيرا ابزار رفع خشم هم ميهنان گرزيران را ندارد. خشمش هم از خودش است و هم با زبان عامه مردم خشمگين سخن مي گويد تا برساند كه او كمتر خشمگين نيست و با اين زبان مي گويد كه مردم بايد بردبار باشند تا خردمنداني چون او مسئله را با مسالمت و خردورزي و بدون ضايعات مالي و جاني حل كنند.

آره جون خودت
کاکا

با درود به جناب استاد زعیم جناب استاد مطلب زیر بخشی از پاسخهای اقایان دکتر باوند و دکتر میلانی به میزگرد رادیو فردا درمورد موضعگیری اخیر امریکا درباره جزایر ایرانی است.من کاملا با سخنان دکتر باوند موافقم ولی با سخنان اقای میلانی درمورد توان عربستان موافق نیستم.شما چه دیدگاهی دارید؟ با سپاس دکتر باوند: درست است الان اهرم فشار است و درست است که کشورهای شورای همکاری بسیج شده‌اند،‌ بسیج تمام و کمال در قبال ایران.هر وقت ایران در یک وضع مناسب‌تری است به خصوص از نظر امکان یک نوع[سازش]با قدرت‌های فرا منطقه‌ای آنها به سوی ایران نزدیک می‌شوند. ولی هر وقت ایران دچار مشکلات شدیدتری می‌شوند آنها گستاخ‌تر می‌شوند. تجربه هم این را نشان داده. ولی نکته‌ای که هست، همان طور که اشاره کردم، در هر حال برمی گردد به موضع‌گیری قدرت‌های فرا منطقه‌ای. اقای محسن میلانی:من اشکال عمده را در کل سیاست منطقه‌ای جمهوری اسلامی می‌بینم. یعنی سیاستی که در رابطه با عربستان سعودی و در رابطه با کشورهای دیگر دارد. اینجا رل عربستان به نظرم رل خیلی مهمتری است تا امارات. برای این که امارات به تنهایی نه قدرت اقتصادی‌اش را دارد نه قدرت نظامی اش را دارد و نه قدرت سیاسی دارد که بتواند برای ایران دردسری باشد. ولی عربستان سعودی می‌تواند.
سعید
من با ديدگاه آقاي باوند موافقم، ولي روابط ايران به قدرتهاي فرامنطقه اي حرف اول را مي زند. اگر ايران با قدرتهاي فرامنطقه اي در ستيز و لجبازي نباشد و بي اعتمادي آنها را تحريك نكند، كشورهاي خليج پارس، اگر با ايران دشمني هم داشته باشند، در حدي نيستند كه جرات چالشگري داشته باشند.

با درود و سپاس فراوان از اقای جمال درودی و تمامی اعضای جبهه ملی ایران که پاسخ دندان شکنی به گمراهان و اجنبی پرستان دادند. جاوید ایران مقدس
سعید

شما می توانید نظر خود را در مورد این مطلب بنویسید

   
 : نام ونام خانوادگي
 : توضیحات

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمائید
 
   
   
 

      



 

جستجو در سایت

 

 

فهرست موضوع ها

 

      جمهوری اسلامی
      انتخابات در ایران
      حقوق بشر در ایران
      سیاست خارجی ایران
      اقتصاد ایران
      میراث فرهنگی و تاریخی
      کورش بزرگ
      پاسارگاد و تخت جمشید
      دموکراسی و سکولاریسم
      جنبش های ملی ایران
      جنبش ملی کردن نفت
      جبهه ملی ایران
      چهره های ملی ایران
      بحران هسته ای ایران
      خلیج پارس
      دریای مازندران
      سازمان ملل متحد
      شورای امنیت
      شورای حقوق بشر
      دیوان کیفری بین المللی
      یونسکو
      آسیای میانه و قفقاز
      خاور میانه
      خاور دور
      اروپا
      امریکای شمالی و جنوبی
      درباره من
      فرتور ها (عکس ها)
      English
 
 
 

 پیشنهاد ها و نوآوری ها

 

کلیه حقوق این وب سایت مربوط به کوروش زعیم ،محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری فقط با ذکر منبع مجاز می باشد