Sunday, May 27, 2018   امروز ,   يکشنبه 6 خرداد 1397 خورشیدی

جزئیات مطالب  

   
18 فروردين 1394
در جبهه ملی چه می گذرد؟ (بقیه)- گفتگوی اسماعیل نوری علا با کورش زعیم

در جبهه ملی چه می گذرد؟ (بقیه)-

 

گفتگوی اسماعیل نوری علا با کورش زعیم

نوری علا: آيا اين نکات که می فرمائيد اشتباهاتی مثل صدور اعلاميه آخر آقای برومند را توجيه می کند يا اينکه، در عين حال، بايد به برخی از مشکلات ژرف تر نيز توجه داشت؟
کورش زعیم: در طی شش دههء گذشته، که ما تحت خفقان خشن ترین دیکتاتوری ها بودیم، فرصت تمرین دموکراسی و شور کردن و تصمیم گیری های جمعی را پیدا نکردیم؛ نیاموختیم که حرف درست را حتا اگر از خودمان نباشد بپذیریم؛ به دانش، فعالیت یا به محبوبیت برخی هموندان مان افتخار کنیم نه حسادت؛ نتوانستیم بیاموزیم که رقابت سالم هرچند ضروری و سبب پیشرفت است، ولی اگر ارزیابی درستی از توان خود نسبت به رقیب مورد نظر نداشته باشیم این رقابت می تواند ویرانگر و ناسالم شود.
 برای برخی از ما، که شما در میان "مبارزان" برونمرز هم بخوبی شاهد آن هستید، مبارزه علیه یکدیگر و تحقیر یکدیگر بر مبارزه برای ملت ایران ارجحیت دارد. همه منتظرند بخوانند کی چه گفته یا چه کرده تا در انتقاد از او یا علیه آن بنویسند. همه از صدای خودمان خوش مان می آید، و برای دیدن زیبایی به آینه می نگریم.
 از آنجا که عرصهء سیاسی را ـ به علت کاستی های خودمان ـ بر خود تنگ می بینیم، سریع ترین راه رسیدن به "حرف اول" زدن را کنار زدن دیگران، دسیسه کاری و غیبت گویی می دانیم. البته این بیماری تنها در کنشگری سیاسی ما ایرانیان، که همیشه در خفقان و ترس زیسته ایم، نیست. اپوزیسیون در بسیاری از کشورهای دیکتاتوری، مانند روسیه و رومانی و غیره، هم همین شرایط را داشتند. رفتار ناشایست ما نسبت به یکدیگر در عرصهء سیاسی زادهء خفقانی است که در آن زاده شده ایم و با سرشت ملی ما در تضاد است.
 ما در جبههء ملی، از آغاز موجودیت، اشتباه های زیادی کرده ایم. شما هیچ حزب سیاسی در ایران را نمی توانید نام ببرید که اشتباه سیاسی نکرده باشد. ولی دشواری ما در میان هموندان خودمان این است که برخی تعصب دارند که بر این اشتباه ها، که گاهی سرنوشت ملت ما را عوض کرده، سرپوش بگذارند. من این باور را ندارم؛ زیرا همین لاپوشانی ها باعث می شود که ما نتوانیم کردار پیشنیان خود را که مرتکب این اشتباه ها شده اند ارزیابی و از آن ها انتقاد کنیم.
 ما در سال ۱٣٣۹ که بخت تشکیل یک دولت ملی را داشتیم اشتباه کردیم. سرکوب دولتی باعث شده بود که رهبران جبههء ملی با هم هماهنگ نباشند و بیشتر در رقابت با هم برای کسب محبوبیت مردمی باشد. در نتیجه، آنجا که باید سکوت می کردند، شعارهای مغایر با منافع جبههء ملی و کشور دادند و بخت ما از بین رفت.
 در مذاکرات شاه با رهبران جبهه ملی، در ۱٣۵٦ و ۱٣۵۷، سه نفر از بهترین شخصیت های ما سه دیدگاه کاملاً متفاوت داشتند، زیرا سرکوب دولتی اجازهء نشست های سازمانی را نمی داد؛ در نتیجه، رقابت های شخصی سرنوشت کشور را رقم زد و کشور بار دیگر از یک دولت ملی محروم ماند. در ۵۷، اقدامات دکتر کریم سنجابی، که خود شخصیتی برجسته و مورد احترام همه بود، و در نهایت بیانیهء "بشارت" او، که بدون مشورت سازمانی صادر شده بود، همه را بهت زده و جبههء ملی را بدنام کرد. یک دلیل اصرار دکتر غلامحسین صدیقی بر شورایی شدن رهبری جبههء ملی همین بود که "دبیرکل"ها تصور می کنند می توانند برای "کل" سازمان تصمیم گیری کنند.
 بیانیهء آقای ادیب برومند نيز همين گونه صادر شد: بر پایهء سنتی که گفتم و این توهم که رییس شورا یا رییس هیئت رهبری بودن، اجازه می دهد که بی مشورت دیگر هموندان هیئت رهبری، و با ارزیابی شخصی، و بی توجه به تأثیر آن بر مردم، و یا سوء استفادهء گروه های ضد یکپارچگی کشور، عمل کند. من از آغاز ورود به شورای مرکزی بار ها هشدار داده ام که ما نباید اجازه بدهیم این اشتباه های سرنوشت ساز تکرار شود. من گفتم ما سه بار فرصت خدمت به ملت و کشورمان را بخاطر ناهماهنگی از دست دادیم، و این دیگر نباید تکرار شود.


نوری علا: آقای زعيم. توجه کنيد که تلاش من، همچون همه ی دوستداران آزادی و دموکراسی برای ایران، در ارتباط با جبههء ملی ايران، که موجوديت اش حاصل فداکاری های آدميانی است که از نزديک آنها را ديده و به ميهن پرستی و ملت دوستی شان يقين کرده ام، يعنی کسانی چون خليل ملکی و دکتر غلامحسين صديقی، آن است که جبههء ملی، به عنوان یکی از بخش های مهم سیاسی ایرانی، جايگاه شايسته اما دچار تزلزل شدهء خود را در سپهر سياسی کشورمان پيدا کند. اما  من همچنان کنجکاوی ام در مورد آن «راهبرد» است؛ که فکر می کنم شما می گویید می تواند بر فراز اشتباهات متعدد، از اعلاميهء دکتر سنجابی گرفته تا اعلاميهء اخير آقای برومند، پل بزند و مخالفانی را که يکديگر را با نسبت های غیر اصولی و ویرانگر بمباران می کنند در کنار هم نگاه دارد. چرا که، به گمان من، با روشن شدن دقيق آن راهبرد می توان همان را همچون يک معيار سنجش بکار برد و ديد که چه کسی واقعاً عضو مؤمن جبههء ملی است و چه کسی نيست. در پايان اين گفتگو خواهشم آن است که برای روشن شدن خوانندگانی که اساسنامهء جبهه و ساير اسناد آن را نخوانده اند، راهبرد اصلی جبهه را خودتان تشریح کنيد.
کورش زعیم: «راهبرد» عبارت است از مجموعهء آرمان ها و هدف نهایی یک سازمان سیاسی که موجودیت آن را تعریف می کند؛ مانند دستیابی به یک نظام مردم سالار و حاکمیت ملی، استقرار حقوق بشر، حفظ یکپارچگی ملی، پیشرفت اقتصادی، رفاه و امنیت ملت. «راهکارها» اما روش های دستیابی به این راهبرد اند.
 راهبردهای جبههء ملی رساندن کشور به شرایطی است که به یک نظام مردم سالار منتهی شود؛ و این تا مذهب از دولت جدا نشود غیرممکن است؛ زیرا رهبران مذهبی مدعی هستند که بطور مستقیم از خدا دستور می گیرند و مردم را بحساب نمی آورند، و همانگونه که بارها گقته اند "مردم حق رای ندارند"، خداوند تصمیم می گیرد، و حکم خود را فقط به روحانیان ابلاغ می کند. دیگر، ایجاد شرایط برای آزادی فعالیت سازمان های سیاسی و مدنی و حقوق بشری، حذف قانون های ایدئولوژیک، استقلال سه قوهء قانوگذاری، اجرائی و دادگستری و در نهایت انجام انتخابات آزاد و سپردن سرنوشت کشور به دست نمایندگان برگزیده مردم فراهم شود. ما همه در جبههء ملی ایران به این «راهبرد» باور داریم.
 جبههء ملی ایران تنها حزب یا سازمان سیاسی در تاریخ ایران است که تجربه و مثال عملی برای هدف هایش دارد و می تواند نشانی بدهد که روش مردم سالارانهء ادارهء کشور در زمان کوتاه دولت مصدق، شبیه شرایطی است که می خواهیم، با روزآمد سازی و اصلاحاتی در آن، دوباره برقرار شود. یعنی ما می خواهیم یک قانون اساسی دموکراتیک داشته باشیم که حرف آخر را رأی مردم بزند نه یک شخص یا یک فرقه. فکر نمی کنم در درون جبههء ملی کسی با راهبردی که گفتم مخالفتی داشته باشد اما، بطور طبيعی، در زمينهء راه کار هم می توان اختلاف نظرها را ديد و هم، بخاطر تسلط شرايط خفقان مشاهده کرد که اختلاف ها می توانند جنبهء شخصی و غير اصولی پيدا کنند. خفقان ناممکن شدن گفتگوهای سازنده را موجب می شود و سکوت مادر شخصی شدن اختلاف ها است. هدف اصلی مبارزهء ما بايد فراهم ساختن امکان گفتگو باشد، چه در داخل يک تشکل معين همچون جبههء ملی و چه در ميان احزاب و گروه های مختلف. من اگر تلاشی می کنم در مرحلهء اول در اين راستا است.

نوری علا: مثل هميشه، از پاسخ های صريح و روشن شما تشکر می کنم و اميدوارم که جنبش وسيع سکولار دموکراسی، که کوشندگانی چون شما پرجمداران آن در داخل کشور هستند، بتواند آينده ای بهتر را برای ملت بزرگ ما رغم زند.
http://isdmovement.com/2015/0415 /040815/041715.Kurosh-Zaim-2nd-interview-with-Nooriala.htm

بازدید صفحه: 682
 


شما می توانید نظر خود را در مورد این مطلب بنویسید

   
 : نام ونام خانوادگي
 : توضیحات

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمائید
 
   
   
 

      



 

جستجو در سایت

 

 

فهرست موضوع ها

 

      جمهوری اسلامی
      انتخابات در ایران
      حقوق بشر در ایران
      سیاست خارجی ایران
      اقتصاد ایران
      میراث فرهنگی و تاریخی
      کورش بزرگ
      پاسارگاد و تخت جمشید
      دموکراسی و سکولاریسم
      جنبش های ملی ایران
      جنبش ملی کردن نفت
      جبهه ملی ایران
      چهره های ملی ایران
      بحران هسته ای ایران
      خلیج پارس
      دریای مازندران
      سازمان ملل متحد
      شورای امنیت
      شورای حقوق بشر
      دیوان کیفری بین المللی
      یونسکو
      آسیای میانه و قفقاز
      خاور میانه
      خاور دور
      اروپا
      امریکای شمالی و جنوبی
      درباره من
      فرتور ها (عکس ها)
      English
 
 
 

 پیشنهاد ها و نوآوری ها

 

کلیه حقوق این وب سایت مربوط به کوروش زعیم ،محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری فقط با ذکر منبع مجاز می باشد