Saturday, September 22, 2018   امروز ,   شنبه 31 شهريور 1397 خورشیدی

جزئیات مطالب  

   
30 تير 1395
رونق اقتصادی در گرو واقع بینی - کورش زعیم

رونق اقتصادی در گرو واقع بینی

از کورش زعیم

ب رنامه های بلند پردازانه برای برونرفت از رکود اقتصادی، رونق اقتصادی را تضمین نمیکند. برای رونق باید اقتصاد را از حالت ایستا و رکود بیرون آورد و آنرا تبدیل به فعال نمود. نخستین گام برای پویاسازی اقتصادی نگاه به زیر پایمان است که چه داریم و با آنچه داریم چه میتوانیم بکنیم.

در جنگ تحمیلی که گاهی در موارد فنی با من مشورت میکردند، یکروز آمدند و به من گفتند که هوا پیماهای عراقی برای دستیابی به شهر صنعتی اراک که نقش مهمی در تولید تجهیزات مورد نیاز در جنگ را دارد به آسانی از رادارهای ما گذر می کنند و شهرک را بمباران می کنند. من خواستم که نقشه جایگذاری رادارها را برایم بیاورند.

شهر صنعتی اراک در دامنه کوه قرار گرفته و برای حفاظت از آن یک رادار کوتاهبرد روی زمین و یک رادار دوربرد روی کوه نصب کرده بودند. هواپیما ها از میان دو قیف رادارها گذر کرده روی شهرک قرار میگرفتند. از من پرسیدند آیا راداری هست که کارآمدتر از اینها باشد و من گفتم رادارهای فعلی همین کار را انجام میدهند و باید جای رادارها را عوض کنید. اگرمسیر هواپیما را محاسبه میکردید متوجه میشدید که تنها راه بمباران اراک پرواز در ارتفاع پایین است. هواپیمایی که از فراز کوه بخواهد از رادار بگریزد مجبور است اوج بگیرد و پس از طی حدود سی کیلومتر دور بزند تا بتواند در ارتفاع مناسب روی شهرک قرار بگیرد. در این مسیر توپخانه ضد هوایی میتواند به آسانی آنها را سرنگون کند. این کار را کردند و چندی بعد به من خبر دادند که دو جت جنگی عراق را که از کوه گذر کرده بودند با توپخانه سرنگون کردند و دیگر حمله ای به اراک نشده است.

گرایش نادرستی که همیشه در دولتهای ما بوده این است که طرح های نو را اولویت بدهیم و سپس در اجرای همه آنها در بمانیم، و طرح هائی که پیشتر انجام شده بود همانطور ناتمام یا تعطیل بمانند.

ما ثروت های عظیمی از امکانات تولیدی در سراسر کشور داریم که سال ها است خاک میخورند یا در حال احتضار هستند. صنایع بزرگمان که در آغاز انقلاب مصادره یا ملی شدند برخی مانند استارلایت و بافت بلوچ غارت شدند و برخی که راهبردی بودند مانند خودروسازان و پتروشیمی بعلت سیاست های غلط ناکارشناسانه و مدیریت نا کارآمد، با وجود کمک های مالی دولتی نه پیشرفت کردند و نه سودآور شدند.

من درباره ی صنایع سنگین و بزرگ بعدا خواهم نوشت که چگونه کشوری که با کشورهای پیشرو و در حال توسعه مقایسه میشد یکی از عقب افتاده ترین شده است. قلب تپنده اقتصاد صنعتی یک کشور، صنایع سبک و کوچک و کارگاه های تخصصی هستند. اینها سکوی صعود صنایع بزرگ را تشکیل میدهند. بلایی که بر سر این دسته از صنایع بویژه در دهه گذشته آمده چیزی کمتر از یک تراژدی ملی نیست. 

  ۱- اولویت نجات صنایع موجود:

فکر میکنم سال ۱۳۸۲ بود که من در مصاحبه ای با یک روزنامه اقتصادی ضمن تشریح وضع بسیار بد صنعت در جمهوری اسلامی گفتم که حدود هشتاد هزار کارخانه متوسط و کوچک یا تعطیل شده اند یا بشدت زیر ظرفیت کار میکنند و طرحهای صنعتی که راه اندازی نشده اند رها شده یا نیمه کاره مانده اند. چه سیاستی حاکم بر صنعت ایران بوده که تولید این چنین فلج شده است؟ چند روز بعد وزیر صنایع که تا آن هنگام از رونق سخن میگفت به رسانه ها اعلام نمود که اینگونه کارخانه ها تنها سی هزار هستند! وزیر تعاون دو سه روز بعد اعلام کرد که پنجاه هزارند.

در طی چهار دهه گذشته من از ده ها شهرک صنعتی بازدید کرده ام و طرف مشورت صدها کارخانه و طرح صنعتی بوده ام و دهها طرح را خود انجام داده ام. امروز اعلام میکنم که صنایع خوابیده و رها شده، فلج و تملیک شده توسط بانک ها در نتیجه نزولخواری و بی اعتنایی به تولید، فراتر از یکصد هزار است.

صدها میلیارد دلار ارزش کنونی خطوط تولیدی، ماشین آلات و تجهیزات این کارخانه هاست. صدها هزار کارگر ماهر و صنعتگر و مهندس و مدیر بیکار و برخی مجبور به مهاجرت شده اند، کارگران به خیل طبقه فقیر پیوسته اند، ولی متخصصان و مدیران مهاجر در برونمرز درخشیده اند.

۲- تاثیر تحریم، تورم و رکود اقتصادی

هرچند سیاست های ناکارشناسانه و شعارگرایانه دولتهای گذشته تورم و هزینه سنگینی را بر ملت ایران تحمیل کرده و به صنایعی که زیر پوشش دولت نبودند آسیب جدی رسانده، ولی سیاست های هردم بیل و ویرانگرایانه دهه گذشته و تحریم های شدید و متعدد  بین المللی و آمریکا که همگی، هرچند که راه دزدی برای بلند مرتبگان بازنمود، ولی برای اقتصاد و تولید داخلی بسیار آسیب زا بوده اند.

آزادی قاچاق کالا تحت حمایت برخی نهاد های رسمی، اشخاص با نفوذ و قدرتمند، پرواز ثروت های نقدی ارزی و طلای کشور بعنوان خریدهای ضروی یا دور زدن تحریم ها، و کارهای مالی بزهکارانه دیگر که آزادانه انجام میشدند، کشور را از منابع مالی گسترده ای که از فروش نفت به دست آمده بود تهی کرد. رکود حاصل از این سیاست ها و بزهکاری های رسمی نه تنها منجر به کمبود سرمایه گذاری در صنعت شد که نبود امنیت اقتصادی و شخصی، و ناپایداری سیاست ها و تهدید های بی پایان کشور کمر اقتصاد صنعتی را شکست.

تورم فزاینده ای که به ۳۹ تا ۴۹ درصد (واقعی بالای ۵۰ درصد) هم رسید و بهای مواد اولیه و قطعات و هزینه تولید را چنان بطور پیوسته افزایش داد که توان خرید را از مردم گرفت، دشواری صادرات بعلت ناپایداری بازارهای سنتی، اکراه  مشتریان خارجی در معامله با ایران و تحریم صادرات و معاملات بانکی، و از سوی دیگر بهره بسیار بالای وام بانکی، بسیاری از صاحبان صنایع را از ادامه کار منصرف کرد.

۳- ساختار بانکداری و سرکوب صنایع

از آسیب تحریم ها که بگذریم، بزرگترین آسیب به صنعت ایران را، بویژه در دهه گذشته، بانکهای جمهوری اسلامی وارد آوردند. بانک هائی که فعالیت اصلی آنها نزولخواری شده بود. عقود اسلامی، که وام گیرندگان را هنوز گیج میکند، میتوانست بسود برخی از تولید کنندگانی باشد که بانک با آنها نوعی مشارکت می کرد. ولی بانکهای پرداخت کننده وام ها به سان شترمرغ بودند. می گفتید بر پایه فلان عقد اسلامی شریک باش، می گفتند شتریم و فقط می توانیم بهره (ببخشید سود ثابت!) بگیریم. میگفتیم پس طبق استانداردهای بین المللی بانکداری عمل کنید، می گفتند ما مرغ هستیم و تابع عقود اسلامی. در این دوران کیفیت مدیریت بانکداری هم بشدت سقوط کرد بطوریکه اکثریت آنها معامله گر شده بودند نه بانکدار.

بانکداری بی ربا تبدیل شده به وام در برابر بهره ثابت، و حتی برای عقد مشارکت هم بهره ثابت مطالبه میکنند نه تقسیم سود و زیان. در همه عقود وثیقه در برابر وام با بهره ثابت حاکم است و در صورت تاخیر در پرداخت، جریمه های سنگین بر بهره های سنگین و در نهایت تملیک دارایی کارخانه بدون توجه به دشواری های خارج از قدرت و کنترل صنعت انجام میگیرد.

روند دیگری که در دهه گذشته بر بانکها حاکم شد، یکی گماشته شدن افراد کم سواد و کم تجربه بود. دوم افزایش چشمگیر بهره بانکی و افزایش تورم. در نتیجه بانکها سپرده های مردم را بیشتر برای خرید املاک بکار بردند تا برای رونق اقتصادی و صنایعی که تشنه نقدینگی و مساعدت بانکها بودند. ولی همین بانکها در اعطای وام های کلان به اشخاص با نفوذ یا سفارش شده؛ و از سوی دیگر، در تملیک اموال صنایعی که زیر فشار بهره های کمرشکن بیست و چند درصد و جریمه ۶٪ شکسته شده بودند درنگ نکرده اند.

 ۴-  بانک مرکزی و بدهی های معوقه بانکی

 در طی دو دهه  گذشته هیچگاه  بانک مرکزی مسئولیت نظارت بر بانکها را مگر بصورت نمایشی  انجام نمیداده، زیرا  بانک مرکزی بهیچ وجه استقلال نداشته و رئیسان آن آگاهی  چندانی از وظایف  بانک مرکزی نداشته و بیشتر دستور اجرا میکردند یا از سیاستهای هیئت دولت پیروی می کردند.

 اواخر دهه ۸۰  بود که بانک مرکزی برای چاره اندیشی کمبود نقدینگی بانکها و بالا بودن مطالبات  معوقه انها، بخشنامه عجیبی را منتشر کرد که بدهی های معوقه بدهکاران صنعتی و معمولی، البته بجز وامهای کلان بزهکارانه فرمایشی که در هر حال قرار نبود وصول شدنی باشند، زیر فشار مضاعف قرار بگیرند. بدهی های بنگاههای اقتصادی که در بحران اقتصادی ناشی از سیاستهای  ویرانگرانه  دولت کمر خم کرده بودند و در رکود و بی فعالیتی با بهره های بسیار بالای بانکی (۲۲٪ تا ۳۰٪) وام  هایشان انباشت شده بود و به چندین برابر اصل وام رسیده بود.

 پخشنامه عجیب بانک مرکزی مشتریان بدهکار بانکها را تهدید میکرد که اگر کل بدهی خود را طی دو ماه نپردازند، جریمه دیرکرد که ۶٪ بود میشود ۸٪، و همینطور هر دو ماه ۲٪ به جریمه  افزوده  میشود  تا حداکثر ۱۴٪ جریمه! من باور نمیکردم که بانک مرکزی برای وصول مطالبات بانکی مانند سازمان های مافیایی به زورگیری بپردازد، و همان مبلغی را که بدهکاران نمیتوانستند با بهره بی جریمه  بپردازند، ده ماه بعد با بهره دو برابر وصول کنند! من  بیدرنگ نامه ای در اعتراض به رئیس وقت بانک مرکزی نوشتم که آیا با این پخشنامه می خواهید  بنگاههای اقتصادی کمرشکسته را بکلی نابود کنید و مدیران آنها به زندان بیاندازید؟

 بانکها قرار نیست تنها کارگزاران زورگیر باشند. بانکها باید پشتوانه رشد و موفقیت مشتریان باشند تا همیشه بتوانند با جریان نقدینگی بنگاههای خود به بانکها هم سود برسانند. در نشستی که برای دفاع از حقوق صاحبان صنایع تحت مشاوره خود با رئیس بانک مرکزی داشتم، ایشان به غیرعملی بودن این دستور اعتراف کردند؛ ولی گفتند که این مصوبه هیئت دولت بوده و بانک مرکزی  فقط  انرا ابلاغ  کرده است. من اعتراض کردم که چرا مصوبه ای را که هیئت دولت نابخردانه تصویب میکند و شما با آن مخالفید پخش میکنید؟ اصلا  به هئیت دولت چه مربوط است که در کار بانک مرکزی دخالت کند؟ اکنون هم میتوانید آنها را توجیه و مصوبه را لغو نمایید.  ایشان این  قول را به من دادند.

۵ - پیشنهاد برای آغازی نو

 نخستین و مهمترین گام برای رونق اقتصادی برداشتن چکمه خشونت بانکی از گرده بنگاههای  اقتصادی، صنعتی و کشاورزی است:

۱- همه  جریمه های ۶٪ انباشت شده برای همه وامهای بانکی لغو شوند.

۲-   تمامی بهره های اعمال شده بر وامهای  بانکی دهه ۸۰ از سال ۱۳۸۴ تا کنون بخشوده شوند.

۳-  کاهش سود سپرده بانکی که دولت سقف ۱۵٪ را برای آ تعیین کرده بدون کاهش بهره وام بانکی بی معنی است. بهره وامهای بانکی نباید بیش از ۲٪ از سود سپرده های مدت دار باشد.

۴-  وامهای ویژه صنعتی و کشاورزی برای طرحهایی که مهم تشخیص داده میشوند باید از منابع دولتی  با بهره های ۴ تا ۶٪ تامین شوند.

۵-  بانکها باید به بررسی کارشناسانه پروژه های مشتریان تولیدگری که بدهی معوقه دارند بپردازند و بنابر تشخیص نیاز اقدام به تصویب وام کمکی کنند و برای پشتیبانی طرح با یک دوران تنفس ۶ تا ۱۲  ماه موافقت نمایند.

اجرای این پیشنهادها در راستای نجات بنگاههای بحران زده دو پیش نیاز دارد: یکی میهن دوستی و دیگر شهامتی همانند آنچه علی اردلان وزیر دارایی دولت اول هنگامی که با خزانه خالی دولت مواجه  شد نشان  داد. او به مردم اعتماد کرد و گفت هر کس هرآن مبلغ مالیات را که وجدانا  خود را بدهکار  می داند به صندوق دولت بپردازد و رسید  تسویه حساب بگیرد. در کوتاه مدت خزانه دولت پر شد.

  کورش  زعیم

 هموند شورای  مرکزی  جبهه  ملی ایران

 محکوم  انتقامجویی  جمهوری  اسلامی  از انتقاد سازنده. 

 زندان اوین -  بند ۸

 ۳۰ تیر ۱۳۹۵

یادداشت: این پیشنهاد که تیرماه گذشته منتشر شد، شاید تاثیری در تصمیم اخیر بانکها به بخشودگی جریمه و بهره وامهای زیر ۱۰۰ میلیون تومان داشته است.

 

ظاهرا این مقاله که تیرماه ۱۳۹۵ توسط ما منتشر شد، بازتاب فراوانی داشته که نشان میدهد در تغییر سیاست دولت و بانک مرکزی تاثیرگذار بوده است. برخی از آنها که بدست ما رسیده از قراز زیرند:

اطلاعات ۱۶/۰۶/۹۵ ، ص ۷: ۹۰ درصد بدهی صنایع کوچک و متوسط بخشیده شد.

صنعت ۳۰/۰۶/۹۵: ص ۳: واحدهای صنعتی کوچک را دریابید.

صنعت ۳۰/۰۶/۹۵: ص ۷: کارخانه ها لانه کبوتر شده اند.

شهروند ۰۶/۰۸/۹۵: ص  : نامه ۱۶۹ نماینده به روحانی برای بخشودگی سود وام های تا ۱۰۰ میلیون تومان.

شرق ۱۱/۰۸/۹۵: ص ۵: سرمایه گذاری ۳۸ هزار میلیاردی بانکها در املاک

ایران ۲۱/۱۱/۹۵: ص ۵: ابلاغ بخشودگی بدهکاران بانکی تا ۱۰۰ میلیون تومان.

حمایت ۰۱/۱۲/۹۵: ص۴: سرپیچی بانکها از اجرای قانون بخشش سود و جرایم دیرکرد وام ها.

خراسان ۰۳/۱۲/۹۵: ص ۸: رمزگشایی از دستورالعمل بخشودگی جریمه دیرکرد.

 

بازدید صفحه: 531
 



جناب زعيم شما گفتيد: نظامی که در صورت عدم مشارکت مردم با تقلب میتواند گزینه خود را گزیده بنماید، تحریم معنا ندارد. آيا مفهوم حرف شما اين استكه در صورت مشاركت مردم تقلبي رخ نخواهد داد؟ سوال دوم: جبهه ملي از تحريم انتخابات در دهه هاي اخير چه نتيجه اي گرفته است؟ آيا تحريم يك تاكتيك است يا بخشي از يك استراتژي؟
1- تا آنجا که من یادم میاید در تمامی انتخابات جمهوری اسلامی تقلب بوده، ولی کم و زیاد داشت. ریخت رای های بسته بندی شده در صندوق، رای دادن میلیونها شهروند مرده، شناسنامه های تقلبی، جابجایی رای ها، آمار نادرست، و غیره. 2- همه انتخابات را تحریم نکرده، برخی را به عهده وجدان مردم گذاشته، وقتی شما بر رای خود و خواندن آن نظارت ندارید و میدانید که انتخابات مهندسی شده است، دستکم خفت رودست خوردن را نداشته ایم. در شرایط عادی تحریم می تواند یک راهبرد باشد، ولی در جمهوری اسلامی فقط پاک ماندن است.

dorrod agaar roohani entekhab beshavad behtar az ibrahim raeesi ast ? benazare shoma aghayeh khamnee mikhahad mojtaba ra janeshin khod konad? shaad bashid
soheyla javaadi
من از پشت پرده خبر ندارم، ولی میدانم که مجتبی خامنه ای یکی از نامزدهای رهبریست؛ همچنین رئیسی، آملی لاریجانی، و شاهرودی.

shanse roohani bishtar ast ya raeesi?
soheyla javaadi
می پندارم که این انتخابات مانند 88 غیرعادی خواهد بود.

درود بر شما آقاي زعيم پاسخ شما به جناب تاج زاده چيست؟ تاج زاده: در شرایط فعلی تحریم انتخابات عملا هیچ یک از خواسته های تحریم کنندگان را برآورده نخواهد کرد. با دوستانی که حرف از تحریم می زنند باید صحبت کرد که هدف از رای ندادن رسیدن به چه سیاستی است؟ اگر شرکت نمی کنید تا جمهوری اسلامی زمین بخورد در تمام این سالها مشخص شده است که این نظام در بدترین شرایط، پنجاه درصد مردم را برای شرکت در انتخابات مجاب می کند. این آمار در تمام دنیا قابل قبول است پس تحریم با مشارکت پنجاه درصدی به جایی نخواهد رسید. اگر در انتخابات شرکت نمی کنید تا خارجیها به حکومت فشار بیاورند، اتفاقا در تمام این سالها دیده ایم که هرچه فشار خارجی بیشتر باشد حکومت بهتر و راحت تر می تواند مردم را بسیج کند. اصلا یکی از اهداف و راهبردهای حزب پادگانی امنیتی کردن فضا است چرا که در چنین فضایی راحتتر می تواند مخالفان خود را سرکوب کند. اگر منظورشان این است که رای ندهند تا مسولان عاقلتر شوند در جواب باید گفت رای ندادن امتیاز به اقتدارگرایان است و آن ها را جری تر خواهد کرد.پس از هرجهت که بنگریم تحریم عملا هیچیک از خواسته های تحریم کنندگان را براورده نخواهد کرد.
نظامی که در صورت عدم مشارکت مردم با تقلب می تواند گزینه خود را گزیده بنماید، تحریم معنا ندارد. همه پرسی ترکیه تازه ترین از اینگونه رفتار است.

درود توليد ناخالص داخلي عربستان 750 ميليارد دلار است.جناب استاد بجز 400 ميليارد دلار نفت خام و فراورده هايش،عربستان چه كالاها و خدماتي توليد مي كند كه توليد ناخالصش 1.5 برابر ايران است؟ ٢. بودجه نظامي عربستان 75 ميليارد دلار است. يعني 10درصد توليد ناخالص داخلي. آيا درصد بسيار بالايي نيست؟
سعيد
نفت عربستان 55% تولید ناخالص ملی و 97% صادرات است. تولید ملی شامل درآمد حج، کشاورزی، دامداری، تولید خرما و فراورده های پتروشیمی است. عربستان عضو سازمان بازرگانی جهانی هم هست که هنوز ایران را راه نداده اند. صادرات عربستان پارسال 205 میلیون دلار بود. البته درآمد مالیات هم هست. پول عربستان را با فروش تسلیحات می دوشند، ولی توان کاربرد آنها چیز دیگریست.

sakhtareh dolat dar irane ayandeh ra montasher nemikonid?
soheyla javaadi
چرا، صبر کنید مسئله زندانی بودن من حل شود.

man az dosti porsidam va goftand keh aghayeh baavand etegaad darand enteshar ghanoneh assasi pishnehadi jebhe meli shayad zood bashad . aya benazare shoma majles mahestan zarori ast?
soheyla javaadi
آری. باید در زمان مناسب منتشر شود. من مجلس مهستان را ضروری می دانم، ایشان هم با آن مخالف نیستند.

شما می توانید نظر خود را در مورد این مطلب بنویسید

   
 : نام ونام خانوادگي
 : توضیحات

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمائید
 
   
   
 

      



 

جستجو در سایت

 

 

فهرست موضوع ها

 

      جمهوری اسلامی
      انتخابات در ایران
      حقوق بشر در ایران
      سیاست خارجی ایران
      اقتصاد ایران
      میراث فرهنگی و تاریخی
      کورش بزرگ
      پاسارگاد و تخت جمشید
      دموکراسی و سکولاریسم
      جنبش های ملی ایران
      جنبش ملی کردن نفت
      جبهه ملی ایران
      چهره های ملی ایران
      بحران هسته ای ایران
      خلیج پارس
      دریای مازندران
      سازمان ملل متحد
      شورای امنیت
      شورای حقوق بشر
      دیوان کیفری بین المللی
      یونسکو
      آسیای میانه و قفقاز
      خاور میانه
      خاور دور
      اروپا
      امریکای شمالی و جنوبی
      درباره من
      فرتور ها (عکس ها)
      English
 
 
 

 پیشنهاد ها و نوآوری ها

 

کلیه حقوق این وب سایت مربوط به کوروش زعیم ،محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری فقط با ذکر منبع مجاز می باشد