Friday, September 21, 2018   امروز ,   جمعه 30 شهريور 1397 خورشیدی

جزئیات مطالب  

   
1 شهريور 1397
بیانیه جبهه ملی ایران: درباره کنوانسیون جدید رژیم حقوقی دریای کاسپین
بیانیه جبهه ملی ایران
درباره کنوانسیون جدید رژیم حقوقی دریای کاسپین

Image result for ‫دریای مازندران‬‎
هم میهنان گرامی،
در پیمان های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰، ایران و اتحاد شوروی چند اصل درباره رژیم حقوقی دریای کاسپین  (خزر) مبنی بر حقوق برابر و مشترک دو دولت در  آزادی کشتیرانی اعم از ناوگان بازرگانی، نظامی و ماهیگیری بطور مساوی پیش بینی شده است. افزون بر این، در پیمان ۱۹۴۰، شانزده کیلومتر از ساحل منطقه انحصاری ماهیگیری برای هر طرف در نظر گرفته شده بود. در این پیمان تصریح شده که دریای کاسپین دریای مشترک ایران و شوروی است؛ بدین معنی که این دو کشور بدون هرگونه تفکیک و تقسیم در تمامی زمینه های دریای کاسپین دارای حقوق مشترک و برابر می باشند. 
پس از فروپاشی شوروی در کنفرانسی در آلماتی پایتخت قزاقستان در سال ۱۹۹۲، همه جمهوری های جدا شده از شوروی در قطعنامه ای تعهد کردند که همه پیمان های بین المللی شوروی را تایید و رعایت کنند. این تعهد شامل پیمان های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ هم می شود. بنابراین، به استناد پیمان های مذکور، سهم ایران از دریای کاسپین نیمی از عرصه و عیان است. ایران باید در صورت عدم امکان احقاق حقوق تاریخی و پیمانی خود از راه مذاکره، داوری را به دیوان بین المللی لاهه ارجاع دهد.
ولی برای اینکه با رویدادهای مرتبط با این دریا پس از فروپاشی شوروی که شمار کشورهای ساحلی از دو به پنج کشور افزایش یافت آشنا بشویم، لازم به ذکر است که در پی این رویداد، سه کشور نوپای ساحلی، قزاقستان، جمهوری آذربایجان و ترکمنستان، که بوجود آمده بودند دیدگاههای متفاوتی درباره رژیم حقوقی این پهنه آبی بشرح زیر مطرح نمودند:

۱-دولت قزاقستان باور داشت از آنجا که کانال و ُ لگا-دون [1] دریای کاسپین را بطور غیرمستقیم به دریای آزاد پیوند میدهد، پس ویژگی دریای آزاد را احراز نموده و به همین دلیل اصول حقوقی کنوانسیون ۱۹۸۲ دریای آزاد باید بر این پهنه آبی حاکم باشد.

۲-جمهوری آذربایجان خواهان تقسیم کامل این دریا میان پنج کشور ساحلی شد، و این خواسته در قانون اساسی این کشور پیش بینی شده است.

۳-دولت ترکمنستان پیشنهاد کرد که ۴۵ میل [2] به عنوان منطقه مشترک و مشاع زیر مدیریت یک نهاد منطقه ای قرار گیرد.

۴-دولت های روسیه و ایران بر آن بودند که نظام برابر و مشاع پیشین با در نظر گرفتن مقتضیات و ضروریات روز به نحوی پایه رژیم جدید قرار گیرد؛ و به همین دلیل دولت روسیه اقدامات یکجانبه دولت آذربایجان را دایر بر بستن قراردادهایی با شرکتهای خارجی برای کاوش و بهره برداری از منابع هیدروکربن را غیرقانونی اعلام نمود و با صدور بیانیه ای این اقدام یکسویه در دریای مشاع را محکوم کرد. ولی برخلاف موضع رسمی خود، دو شرکت نفتی این کشور، گاسپروم و لوک اویل، در کنسرسیوم های نفتی آذربایجان مشارکت کردند. افزون بر آن، فراتر از این برخورد دوگانه، دولت روسیه در سال ۱۹۹۸، با بستن قراردادی دو جانبه با دولت قزاقستان اقدام به تقسیم بستر و منابع زیر بستر منطقه شمالی دریا نمود. در همین راستا، قرارداد مشابهی بین روسیه و جمهوری آذربایجان نیز انجام شد.

بستن قراردادهای دوجانبه و غیرقانونی از سوی روسیه، آنهم در دریای مشاع و مشترک با ایران در رابطه با بستر و منابع زیر بستر بیرون از منطقه ۱۰ میل انحصاری ماهیگیری نه تنها حقوق برابر ایران در مورد منابع بستر و زیر بستر مشترک و مشاع را نادیده انگاشته، که این حقوق را بکلی زیر پا گذاشته است.

در برابر این رویداد، دولت وقت جمهوری اسلامی به این اقدام غیرقانونی اعتراض کرد که کلیه تصمیمات باید به اتفاق آراء گرفته شود، و برای حفظ یگانگی پیشنهاد نمود که سهم هر یک از کشورهای ساحلی بطور برابر ۲۰٪ در نظر گرفته شود. هرچند از این پیشنهاد استقبال نشد، ولی از دیدگاه جبهه ملی ایران دولت بایستی روی ۵۰٪ پافشاری می کرد و اینکه در مورد سهم ایران هیچ کشوری بجز ایران و روسیه حق رای ندارند. دولت وقت اعلام کرد از آنجایی که حقوق مساوی و مشترک ایران در انشاء قراردادهای دو جانبه غیرقانونی دچار تضییع فاحش گردیده، لذا تا زمانی که رژیم حقوقی دریای کاسپین مشخص نشده، برای حفظ حداقل حقوق حقه خود اجازه نخواهد داد در ۲۰ درصد آبهای ساحلی مجاورش اقداماتی انجام گیرد. در پی اعلام این موضع ایران، کشتی اکتشافی بریتیش پترولیوم که در حوزه البرز به کاوش مشغول بود از این حوزه خارج شد. هرچند ذکر حقوق مساوی درست بوده، ولی ذکر عدد حداقل ۲۰٪ یک اشتباه دیپلماتیک بوده است.

اینک که متن کنوانسیون ناظر بر رژیم حقوقی دریای کاسپین شامل ۲۴ ماده از جمله تعیین ۱۶ میل به عنوان دریای سرزمینی و ۱۰ میل فرای آن به عنوان منطقه انحصاری ماهیگیری اتخاذ گردیده، لازم است به برخی نارسایی های جدی در این کنوانسیون اشاره شود:

۱-در یک پهنه آبی مشاع و مشترک، حقوق برابر و مشترک کشورهای ساحلی ناظر بر تمامی زمینه های این پهنه و دریاچه می باشد. اگر در زمانی به دلیل امکانات فنی و امکانات وقت، بهره برداری صرفا معطوف به دریانوردی و ماهیگیری بوده، در شرایط بعدی در پرتو پیشرفتهای علمی و فنی امکان استفاده از دیگر زمینه های این پهنه یعنی منابع بستر و زیر بستر فراهم باشد، برابری و اشتراک حقوق پابرجا می ماند.

۲-اگر یکی از طرفین قرارداد مشاع ناظر بر منطقه خاص، از یکی از حقوق حقه خود استفاده نماید و یا از حقوق دیگرش استفاده کامل ننماید، به مبانی حقوقی او لطمه ای وارد نخواهد شد. بدین معنی که اگر کشور دارای برابری و آزادی کشتیرانی اعم از ناوگان بازرگانی و نظامی داشته و به دلایلی از ایجاد پایگاه و ناوگان نظامی خودداری کرده باشد و یا فعالیت های شیلاتی خود را تنها در بخشی از دریا انجام داده باشد به مبنای حقوقی او ناظر بر استفاده از تمامی پهنه دریای مورد بحث خدشه ای وارد نخواهد شد.

۳-در قراردادهای بین المللی اعم از دوجانبه و چند جانبه الویت حقوق و تکالیف طرف های قرارداد مبتنی بر تعهدات قراردادی است؛ گو اینکه رویه نیز به عنوان یک نکته تکمیلی مد نظر قرار میگیرد.

۴-آبهای فرای ۱۶ میل دریای سرزمینی و ۱۰ میل انحصاری ماهیگیری که منطقه مشاع و مشترک میباشد، تمامی منابع آن اعم از منابع سطحی چون ماهیگیری و غیره و منابع بستر و زیر بستر مانند نفت و گاز می بایست به عنوان منابع مشاع تلقی گردد و استفاده و بهره برداری از منابع مزبور می بایست زیر نظر یک نهاد منطقه ای انجام گیرد و منافع آن اعم از جنسی یا نقدی بین کشورهای ساحلی بر مبنای حقوق قانونی بالنصفه و انصاف [3] تسهیم گردد.

متاسفانه در موافقتنامه قزاقستان این مسئله اساسی نادیده گرفته شده و در ماده ۸ آن قرارداد دو جانبه و غیرقانونی ناظر بر تقسیم بستر و منابع زیر بستر بصورت بخش گرایی [4] محفوظ نگه داشته شده است.

بدیهی است از نظر جبهه ملی ایران به این رویه زیانبار باید خاتمه داده شود و منابع بستر و زیر بستر منطقه مشاع فرای ۱۵، ۱۰ و ۲۵ میل، همانند تقسیم بندی منابع آبهای سطحی چون ماهیگیری بر پایه حقوق تاریخی-قانونی میان ایران و چهار کشو دیگر مساوی سهمیه بندی و توزیع شود.

۵-دولت ایران در ابتدای افزایش کشورهای ساحل دریای کاسپین از دو به پنج کشور بر آن بود که دریای کاسپین به عنوان پُل صلح، دوستی و همکاری تلقی شود و از نظامی شدن آن جلوگیری شود. ولی دولت روسیه از همان آغاز راه نظامی شدن در این دریا را در پیش گرفت و بخش عمده ناوگان خود را از دریای سیاه به دریای کاسپین منتقل نمود. با توجه به نابرابری فاحش قدرت دریایی روسیه با دیگر کشورهای ساحلی، بدیهی است که روسیه سلطه نظامی خود را بر دریای کاسپین پایدار نگه خواهد داشت. بویژه، در پرتوی استراتژی اتحادیه اورآسیا [5] و هدف همبستگی اقتصادی، سیاسی و نظامی-امنیتی کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز، این محدوده را تحت کنترل داشته باشد.

جبهه ملی ایران از عدم ورود و حضور نیروهای نظامی به دریای کاسپین مندرج در ماده ۳، پشتیبانی میکند، ولی معتقد است که حضور نیروهای نظامی کشورهای ساحلی باید مبتنی بر یک موازنه منصفانه باشد نه بر پایه برتری فاحش یکی بر دیگران، و اینکه دریای کاسپین در حیطه نظامی یک دولت قرار گیرد.

۶-امروزه مسئله محیط زیست دریای کاسپین و بقای منابع آبزیان و گیاهی آن به سبب نکات زیر دچار تهدید جدی و نابودی می باشد:

آ- افزایش روزافزون آلودگی ها که ۷۰٪ آن ناشی از آلودگی شدید رودخانه و ُ لگا و بخش عمده دیگر ناشی از فعالیت های نفتی جمهوری آذربایجان میباشد.

ب- صید بی رویه ماهی و صید قاچاق غیرفصلی آبزیان و فقدان کنترل فعالیت های شیلاتی.

ج- سد بندیهایی که مانع ورود تاس ماهیان خاویاری برای تخم ریزی به سنگلاخ رودخانه ها میشوند.

د- ورود موجودات دریایی غیربومی از دریای سیاه از راه ولُگا-دون، از جمله شانه دار ژله ای مهاجم که گسترش پیدا کرده و خوراکشان ماهی کیلکا است که خوراک اصلی ماهیان خاویاری و آزاد می باشد.

ه- فقدان فرهنگ حفاظت زیست محیطی کشورهای ساحلی، چنانکه تا ده سال آینده اقدامات جدی صورت نگیرد، دیگر بقای ماهیان آزاد و تاس ماهی خاویاری مورد تردید خواهد بود.

۷- ایران درباره عبور کشتی های بازرگانی و نظامی و زیردریایی ها از دریای سرزمینی و تعریف موضع عبور بی ضرر دایر بر عدم مغایرت با آرامش، نظم عمومی و امنیت کشور ساحل، یا تهدید علیه تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و استقلال سیاسی و عدم مغایرت با مقررات گمرکی، مهاجرتی، ناظر بر تفسیر و اجرای قراردادها که عینا" از مندرجات کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها اقتباس و پیروی شده را تایید می نماید.

با علم به آنچه تا کنون گذشته، و ناتوانی جمهوری اسلامی در دفاع از حقوق قانونی و تاریخی ایران در دریای کاسپین، هرگونه مذاکره در شرایطی که کشور زیر فشارهای بین المللی بدون دوست و پشتیبان مانده و حتی روسیه هم به ما پشت کرده، تنها می تواند به از دست رفتن حقوق قانونی ما منجر گردد. جمهوری اسلامی مطمئن باشد که کوتاه آمدن از حقوق تاریخی ایران در مذاکرات ممکن است روسیه را در برابر کشورهای مدعی روسفید کند، ولی پشتیبانی راهبردی آن را به ارمغان نخواهد آورد.

جبهه ملی ایران

داود هرمیداس باوند، علی رشیدی، کورش زعیم

تهران - ۳۱ امرداد ۱۳۹۷خ


[1] در زمان استالین آبراهی از رودخانه وُلگا به رودخانه دون ساخته شد تا و ُ لگا به دریاهای سیاه و بالتیک (آبهای آزاد) وصل شود.

[2] یک میل دریایی (یک دقیقه عرض جغرافیایی) = ۱۸۵۲ متر

[3] Equitable

[4] Sectorization

[5] اتحادیه اقتصادی اورآسیا در سال ۲۰۰۰ توسط روسیه پایه گذاری، ولی در۲۰۱۴ با شرکت روسیه، بلاروس و قزاقستان عملی شد. روسیه قصد دارد که همه کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز را وارد این اتحادیه کند. ایران و ترکیه هم مد نظر هستند.


بازدید صفحه: 225
 



آقای زعیم اینکه بعضی ها میگویند یمن حیاط خلوت عربستان، بر چه مبنایی است؟ همسایگی؟
آرش
چون ادعا میکند و در آنجا دخالت و فضولی میکند. عربستان تلاش دارد پس از 1400 سال در برابر ایران قد علم کند.

جناب زعیم “ملی گرایان بحرین” چه کسانی هستند؟ آیا حرف شما(میخواهید نامه ای از سوی ملی گرایان بحرین به من بنویسند و چهل پنجاه تن بدون ترس آن را امضا کنند) تاکتیکی بود یا واقعا چنین نامه ای میتواند نوشته شود؟
رضا
درباره بحرین و نخجوان از من نپرسید.

بنابراین محاصره عربستان از سه طرف(با اتحاد با عراق و مصر)طرح خوبی است
هر اتحادی با همسایگان برای ایران خوبست.

تصویری از ایران پیش از مشروطیت نوشته مهدی قلی خان هدایت از کتاب طلوع مشروطیت ایران را بی سامانی و پریشانی فرا گرفته ، روس از یکسو می کشد ، انگلیس از یکسو ، ترکیه هم سری توی سرها در می آورد . دولت یکجا 5/22میلیون روبل (درسدپنج) ، یکجا یازده کرور تومان (درسد چهار) بدولت روس مقروض است ، دویست ونود هزار لیره به انگلیس . گمرکات وثیقه قرض است . خزانه خالی است و دولت محتاج پول. بودجه تنظیمی در کار نیست . جمعی تشخیص داده می شود ، با تفاوت عملی که حدی ندارد و محل خرج حکام است . بالمقاطعه حکام پیشکش به شاه و سهمی به صدور و مبلغی به اجزای دربار و صدراعظم میدهند و میروند به بخت و اقبال یاقوه تعدی که چه وصول کنند. به انواع اسامی از رعیت نقد و جنس گرفته میشود. از مردم ، آنکه در شمال است خودش را به روس بسته ، آنکه در جنوب است به انگلیس ، وزرا چشمشان به دهان سفارتین است . اکثر علمای تهران سر به سفارتی سپرده اند به روس کمتر ، به انگلیس بیشتر . مردم بازاری که خارج از این بازی هستند خشم آلوده منتظر دست غیب اند . شاه مریض است و گرفتار به درد خود. رجال دولت همه در فکر منفعت ، فکری که در هیچ کله ای نیست فکر مملکت است . اگر چند نفری هم در این فکرند ، مغلوب اکثریتند . مردم چیزهایی شنیده اند و آرزوهایی در دل دارند. بمبی در سینه ها است ، تا کی بترکد.
میرزاقلی خوبان عنبران
اکنون هم همین شرایط را داریم ولی با ابعاد نجومی.

فرض کنیم شما سیاستگذار بشوید، چه سیاستی برای گسترش نفوذ ایران در بحرین و نشاندن عربستان سر جایش(که تصور نکند بحرین تیولش است) در پیش میگرفتید؟
بعد از اینهمه فضاحت جمهوری اسلامی کار دشوار و هوشمندانه ای باید صورت بگیرد. در 1385 به بازجو گفتم پیغام به بالا دهد که از بحرین بکشند بیرون و بیش از بحرین را از ایران دور نکنند. شدنی است ولی نگفتنی!

https://www.radiofarda.com/a/commentary-on-militarization-of-Caspian-sea/29461446.html من میخواهم ناوگان شمال ما برابر با روسیه باشد
Reza
دیگر دیر شده. اکنون خیلی زور بزنیم مرزهای خودمان را حراست کنیم. ما زیاد کنیم کشورهای دیگر هم زیاد می کنند. در هر حال قرار نبود دریای کاسپین نظامی شود.

حالا بازپس گیری بحرین را بی خیال. آیا در حکومت ملی ایران هم نمی توانیم نفوذ تاریخی ایران بر بحرین را احیا کنیم و عربستان نفوذ اول را خواهد داشت؟
رضا
اگر آدم حسابی، یعنی شهروند راستین ایرانی، کشور را اداره کند، می توانیم از جازبه و خویشاوندی تاریخی میانمان بهره ببریم. یک بار در بازجویی های اوین، من مثال زدم که چگونه با فرستادن آخوند به بحرین و حمایت مستقیم از شیعه گرایی و ایجاد آشوب در خیابانها عربستان را ترسانده اند و فاصله بحرین با ما را زیاد کرده اند. گفتند از آنجا به رهبر معظم نامه نوشته و درخواست کمک کرده بودند! پرسیدم چه کسانی نامه را امضاء کرده بودند؟ گفتند امضای نامه برایشان خطرناک می بود! گفتم میخواهید نامه ای از سوی ملی گرایان بحرین به من بنویسند و چهل پنجاه تن بدون ترس آن را امضاء کنند؟ گفتم نادانی نظام مقدس شما بحرین را هر روز از ما دروتر و دورتر می کند.

در شمال و جنوب با تهدید تمامیت سرزمینی و‌ منافع ملی روبرو هستیم. شمال دریای کاسپین و جنوب جزایر سه گانه. در شرق هم آب هیرمند با افغانستان و در غرب هم غرامت جنگی از عراق(اگر با مسامحه از عهدنامه 1975 حرفی نزنیم). واقعا حیرت انگیز است
Arash
شما از این نظام مقدس انتظار دفاع از منافع ایران را نداشته باشید. اینها تنها علاقه اشان جارو کردن دارایی های ملت ایران است. ذخایر میلیاردها ساله ما را از زیر زمین درآورند و خام بفروشند و پولش را بدزدند. تولید و صادرات کشاورزی و صنعت و فناوری و خدمات در مغز کوچکشان نمی گنجد. آنها خاک ما را فروخته اند، دریای ما را، ماهی های ما را، نفت و گاز ما را، حیثیت ما را ... ما را می چاپند و برای هزینه های جاری هم پیوسته اسکناس چاپ می کنند.

در یک ایران دمکرات اگر با عراق و مصر اتحاد تشکیل دهیم میتوانیم عربستان را از سه طرف محاصره کنیم. اینطور نیست جناب زعیم؟
من بارها در طی چهار دهه گذشته نوشته و گفته ام که ایران باید با مصر و هندوستان پیمان نظامی محور جنوبی ایران را تشکیل بدهد. در زمان مبارک مصر آماده تجدید روابط شد، ولی این آقایان آدمکش پرست حاضر نشدند نام قاتل رییس جمهور گذشته مصر را از خیابان تهران بردارند.

آیا بازپس گیری بحرین در ایران آینده رویا نیست؟ بحرین که نزدیک به نیم قرن مستقل بوده و طبیعتا خاندان حاکمش نمیخواهند تبدیل به یک استان ایران شوند. عربستان هم هرگز نمیخواهد
رضا
اگر ما سر کار بودیم که تا حالا انجام شده بود، ولی اکنون با حماقت های پی در پی جمهوری اسلامی که بیشتر برای ترویج شیعه تلاش کرده اند تا برای میهن ما، دیگر بعید بنظر میرسد، چون به عربستان جرات داده اند آنرا تیول خود بحساب بیاورد و انگلستان هم پایگاه دریایی خود را دوباره برقرار کرد. من در بازجویی ها خود در دهه 80 بارها گفتم که از بحرین بکشید بیرون تا یک دولت ملی سر کار آید.

Greeting Dear Mr Zaim what is your prediction about the President Rohani's political fate? can he politically survive and renew his strength perhaps for a future leadership of the Islamic republic?
soheyla jaavadi ashteyani
He will ride the storm. I hope there will be no leadership after this.

درود بر شما ، ما می بایست بر دریاچه بودن خزر (کاسپین) پا فشاری کنیم .
وحید بشیری
البته. نمی گذریم به این سادگی حقوق ملی ما را بر باد بدهند.

شما می توانید نظر خود را در مورد این مطلب بنویسید

   
 : نام ونام خانوادگي
 : توضیحات

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمائید
 
   
   
 

      



 

جستجو در سایت

 

 

فهرست موضوع ها

 

      جمهوری اسلامی
      انتخابات در ایران
      حقوق بشر در ایران
      سیاست خارجی ایران
      اقتصاد ایران
      میراث فرهنگی و تاریخی
      کورش بزرگ
      پاسارگاد و تخت جمشید
      دموکراسی و سکولاریسم
      جنبش های ملی ایران
      جنبش ملی کردن نفت
      جبهه ملی ایران
      چهره های ملی ایران
      بحران هسته ای ایران
      خلیج پارس
      دریای مازندران
      سازمان ملل متحد
      شورای امنیت
      شورای حقوق بشر
      دیوان کیفری بین المللی
      یونسکو
      آسیای میانه و قفقاز
      خاور میانه
      خاور دور
      اروپا
      امریکای شمالی و جنوبی
      درباره من
      فرتور ها (عکس ها)
      English
 
 
 

 پیشنهاد ها و نوآوری ها

 

کلیه حقوق این وب سایت مربوط به کوروش زعیم ،محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری فقط با ذکر منبع مجاز می باشد